مشایخ

مشایخ به منطقه ای اطلاق می شوند که در جنوب غربی شهرکرد قرار دارد شمال آن به اردل، جنوب آن به میانکوه و شرق آن به بروجن و غرب آن به دیناران وصل می شود. قریب به 30000 هزار نفر ساکن و مهاجر جمعیت دارد که بافت های مختلف را تشکیل می دهند. روستاهای آن سبزکوه – فرخر – چهارطاق – جغدان – دهنوی علیا – دهنوی سفلی – باجگیران – گاوتوت – گل سفید – دوپلان – رحیم آباد – اسلام آباد – فیروزآباد - آبگلور – بره مرده – جوزستان - پوراز – برنجگان – دورک – دره عشق – دره بید – آبشاران علیا - آبشاران سفلی – معدن – سررک – کل کله می باشد. بهار آن دلکش، تابستان آن دلگشا، پاییز آن دلربا و زمستان آن دل آویز، طبیعت آن سخاوتمند، پوشیده از درختان بلوط، ارزن، مهلب، پسته کوهی، بادام کوهی، انجیر وحشی و.... و گیاهان دارویی بوماداران، آویشن، گل گاوزبان، گل خنی و ... و قارچ و کرفس آن کم نظیر، منطقه حفاظت شده جنگل هلن و سبزکوه با حیوانات و پرندگان بی نظیرش (کبک دری نماد چهار محال و بختیاری)، دارای معادن غنی استخراج شده و نشده و چندین هزار راس دام و شکارگاهای غنی و کمربند کارون بر کمر او نقش بسته است.  

مردانش با لیاقت، زنانش با نجابت، پسرانش شریف و دخترانش عفیف، پیرانش خردمند، جوانانش برومند و همه سری پر شور و غرور دارند. سرزنده، فعال، پویا، حاضر در صحنه، تاریخ ساز و ستم سوز در همه حوادث تلخ و شیرین دوشا دوش دیگر ایرانیان حاضر و ناظر بودند و هستند. باغات انار، انگور، گردو و مزارع برنج، گندم ، جو و شیلات های پرورش ماهی، زنبور داری، دامپروری از مشاغل بومی آنهاست و از دبیری تا استادی دانشگاه و سطوع عالی مدیریت از مشاغل تخصصی آنهاست. شهدا، جانبازان، آزادگان ستاراگان معرفت آنان هستند. وطن دوستی و ناموس پرستی آنان زبان زد عام و خاص است. زبان آنان ترکبیی از پهلوی، اشکانی و ساسانی است. جاذبه های طبیعی و گردشگری آن شامل آبشار دره عشق، چشمه پوراز، باغات انار دورک و گل سفید، پل تاریخی دوپلان، سواحل زیبای کارون، روستای قدیمی تخت چوب، روستای زیبای آبگلور (منطقه ای به دور از هیاهوی شهری و با چشم انداز بی نظیر طبیعی و چشمه های جوشان فراوان و درختان انبوه)، سرداب فیروزآباد، تنگ درویش اسلام آباد حرفی برای گفتن دارند. اماکن مذهبی منطقه شامل امامزادهای پیرنساء فیروزآباد، پیر شهربانوی رحیم آباد، شاه چندار دوپلان، پیرهست جوزستان، امامزاده اسماعیل برنجگان می باشد. سرزمین پربرکت و غرور آفرین بختیاری بیش از هزار سال است که مشایخ را در آغوش گرم خود دارد.

جنگجویان، پهلوانان، سوارکاران و تیراندازان آن در تنگ تامرادی در جنگ شلیل و در نهضت علیمردان خان و در جنبش ابولقاسم خان و نهضت مشروطه نقش بسزایی داشتند و در جنگ تحمیلی با تقدیم چندین شهید، آزاده و جانباز دین خود را به نظام مقدس جمهوری اسلامی ادا نموده است و در همه صحنه ها دوشا دوش ملت با بلاترین مشارکت حماسه آفریده اند. چهره های سیاسی، مذهبی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، نظامی، ورزشی و اداری فراوان داشته و دارد. کلانتران، کدخدایان، انجمن ها و مصلحین آنها بسیار متنفذ و کارگشا بودند. لباس اصلی آنها چوقا، دویت، کلاه، گیوه، می نا و لچک بوده که متاسفانه بر اثر هجوم رسانها و توسعه شهرنشینی به پوشش غیر بومی روی آوردند. مثل همه ی سرزمین بختیاری هیچ مسافرخانه ای ندارد و درب منازل به روی همه باز است مهمان نواز و غریب پرستند. شعرا و نویسندگان آن در سطح کشور مطرح می باشند.

درد و دلی با مسئولین:

متاسفانه با وجود مناطق گردشگری بکر فراوان، فاقد کمترین امکانات لازم برای ارائه خدمات به گردشگران و میهمانان می باشد که مستلزم توجه جدی مسئولین به این منطقه است.

با تشکر از آقای شاه محمد آدینه جهت همکای


به نام خداوند هفت چهار

به نام خداوند هفت چهار

 که جان است در پیکر روزگار

به نام خداوند هفت چهار

 که آرایه هایش بود بی شمار

 به نام خداوند هفت چهار                

که با بختیاری بود بخت یار

به نام خداوند هفت چهار               

که شور آفریدست در قندهار

به نام خداوند هفت چهار               

خداوند برنو و اسب سوار

به نام خداوند هفت چهار               

خداوند کورش قانون گذار

به نام خداوند هفت چهار               

کزو گذشت  مشروطیت بر قرار

به نام خداوند هفت چهار               

خدای علیداد عالی تبار

به نام خداوند هفت چهار           

  خداوند بی مریم با وقار

پیام مشایخ بود تا ابد               

                                                   بود بختیاری گل سر سبد

 

 

شاه محمد ادینه پور در تاریخ7/1/1343 در روستای باجگیران از طایفه مشایخ بختیاری در جنوب غربی شهرستان اردل متولد شدوی تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود ودوره ی راهنمایی ودبیرستان را در فلاورجان و دوره دانشگاهی را در زرین شهرودوران تدریس را درفولاد شهر سپری نمود.

دیدگاهها:

مشایخ عضو فعال جامعه ی بختیاری وتاثیر گذاردر همه ی حوادث ایلی و ملی و دارای نیروهای توانمند برای ایفای نقش در سطوح عالی مدیریت .

بختیاری شاهرگ بزرگ حیات بشریت در زمینه ی اقتصاد وسیاست وجنگ آوری ودارای چهره های برجسته برای الگو سازی عصر نوین .

اسلام وشیعه ی پویا بدون افراط وتفریط تنها راه نجات بشریت است نه از زاویه ی تنگ نگاه کردن و نه بدون شیرازه و لجام گسیخته زندگی و دید نو پیدا کردن است و انسان یک متغیر است با ایتم های ثابت و نقش افرینی های گوناگونی ،چه کسی گفت مهم نیست چه گفت مهم است. باید به سلاح روز مجهز بود تا جایی در کاروان بقا پیدا کرد،جوانان دیوارِ چین هر مملکت اند وپیران بانک بزرگ سرمایه ومیدان پیشرفت هر جامعه به ارزشی است که به بانوان هر جامعه می دهند.فلسفه ی خلق نژادهای مختلف ایفای نقش هر کدام در ابعاد مختلف زندگی است همچون انگشتان دستی است که شش تا زشت است وچهار تا ناقص است.

نام برده دارای مطالعات مذهبی،ایلی وملی است و رشته ی تخصصی وی ادبیات فارسی است.تاثیر کلامش را از یک سو از طبیعت شور افرین بختیاری واز سویی از امیر مومنان امیربیان گرفته است اشعار حماسی وی موج افرین وتاثیر گذار می باشد چه در سوگ وچه درسور در اعماق جان طنین می اندازد.

وی دارای تالیفات زیادی است که به علت مشکلات عدیده ای نتوانسته تا کنون انها را به چاپ برساند از جمله :تاریخ مشایخ بختیاری، تاریخ منظومه بختیاری،پرسش های زندگی(ترفند شناسی)،دیوان اشعار به فارسی وبختیاری،در قسمت علوم قریبه به نام متیقات،در قسمت عبادی جام العمال،گلچینی از سخن بزرگان به نام شکوفه های خرد،حاصل اندیشه های خود را به نام یافته ها،آرزوها وآرمان های خود را به نام باید ها،ودر رشته تخصصی دستور زبان جامع فارسی فرهنگ واژه های بی نقطه(برای اولین بار درتاریخ فرهنگ نویسی )،عروض و قافیه نوین ،فرهنگ واژه های ذخیره یا بانک واژه(در صورت نبودن واژه معادل فارسی از این واژگان استفاده می شود).

 

نویسندگان:سعیدیزدانی فیروزابادی ومحسن علیزاده سبزکوهی

در جواب حمله توپخانه ای به سرداراسعد:

هرازچند گاهی قلم به دستان مزدور مانند خفاش پنجه بر چهره ی افتاب می کشند غاقل از این که بختیاری عالم گیر است وهمچون ققنوس است که از درون اتش حیاتی دوباره می یابد . بختیاری همچون مجسمه ی بزرگ بر سرشاه راه زندگی است که رهگذران خسته در پناه ان می اسایند وبا تکیه به ان به راه خود ادامه می دهند ودر این بین گاهی مسافران باروشن کردن اتش وبر افروختن دود چهره اش راتیره می کنند اما چشمان تیز بین روزگاردرمقابل عظمت ان سرتعظیم فرود می اورنند. کوبیدن شخصیت ها کار اسانی است اما باز افرینی وشخصیت سازی همت مردان بزرگ را می طلبد وانسانهای ناتوان گزینه ی اول را بر می گزینند. نویسنده:شاه محمد ادینه پورگرداورندگان:سعید یزدانی فیروزابادی ومحسن علیزاده سبزکوهی

ضرب المثل بختیاری

دیگ وِ دیگ ایگو ریت سیا

مرغ هرچی تیف ایکنه خاک مین سر خوش ایکنه

کو و کو نیرسه آدم و آدم ایرسه

غِلا ایخاست رَه رهدن کُوگ یاد بگره رَهرَهدن خوش یادش ایره

گُرگه گردِن تیاش بِدِرارِن گُو وِلُم کنین گله رَه

اَرایقه سابو ایقه اُور بو آدم آدم ایخوره

آربیز وِه قیلون ایگو دو سیلا

بزه وه پا خوش ایکشن دار میش هم وه پا خوش

عیسی و دین خوش موسی و دین خوش

و کور ایگن چه ایخی گو دوتا تیه ی روشن

دوست خو وه کاکا بهتره

یکی سی خوش گلیم نبفت بفه سی مردم قالی ایبفت

اورو وه دهن سگ نجس نیبو

اگر رو کاشتن سوز نکِرد

عروسی گِرِیَن آسونه دیمبله دیمبوش گرونه

وه تشمال ایگون ساز بزن ایگو تنگه پام ایخاره

عروس بونه وه دلش بی گو خروس پا نا سر پام

هرچی لر ایگو و درد دل ایگو

مهمون وه مهمون بدش ایاه صحاو حونه وه هر دوتا

روباه دستش وه اجیر نیرسی گو ولش کن کره ی

یه بز گری همنه گر ایکنه

حساو بز گر دم آغله

بز ار عجل نگرش نونا چوپونو نیخوره

بچه آش ایخو سی دل داش ایخو

بزه تور یا شله یا کور

نشست پشت سرم گو وری جلوم

توکه ناری آره درد چه تونه زنن چه سگ زرد

اُسی که بیت،نبیت حالا خو با رون زی تمنیت

بارونا دوشی ترکان پوشنی

کار دور نکردنش بهتر

گربه از همه لیش تره میو میوش بیشتره

نه سیر اِز گسنه خور داره نه سوار اِز پیاده  

سگ دم حونه ی صحاوش پاس ایکنه

 

با تشکراز دوستان عزیزم پرویز طاهری فیروزآبادی و جعفر طهماسبی فیروزآبادی که در جمع آوری ضرب المثلهای بختیاری ما را یاری نمودند.

سخن بزرگان

ابن سینا: من در میان موجودات از گاو خیلی می‌ترسم. زیرا عقل ندارد و شاخ هم دارد!

 

لشکر گوسفندان که توسط یک شیر اداره می‌شود، می‌تواند لشکر شیران را که توسط یک گوسفند اداره می‌شود، شکست دهد. ((نارسیس))

 

مدتها پیش آموختم که نباید با خوک کشتی گرفت، خیلی کثیف می‌‌شوی و مهم‌تر آنکه خوک از این کار لذت می‌برد. "جورج برنارد شاو"

 

 

آدمی اگر فقط بخواهد خوشبخت باشد به زودی موفق میگردد ولی او می خواهد خوشبخت تر از دیگران باشد و این مشکل است زیرا او دیگران را خوشبخت تر از انچه هستند تصور میکند.

(مونتسکیو)

 

دنیا جای خطرناکی برای زندگی است. نه به خاطر مردمان شرور، بلکه به خاطرکسانی که شرارتها را می بینند و کاری درمورد آن انجام نمی دهند.*

انیشتین

 

 

بگذار عشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو با کسی......

نلسون ماندلا

 

 

یادمان باشد بعضی هایمان شانس گفتن کلماتی را داریم که برخی دیگر حسرتش را

مثل : بابا، مامان، پدربزرگ....

 

 

مرد به این امید با زن ازدواج میکند که زن هیچگاه تغییر نکند ، زن به این امید با مرد ازدواج میکند که روزی مرد تغییر کند و همواره هر دو ناامید میشوند.

"آلبرت انیشتین"

 

روان‌نژندها توی آسمان، قصرها می‌سازند. روان‌پریش‌ها توی آن‌ها زندگی می‌کنند. روان‌پزشک‌ها می‌روند اجاره‌ها را می‌گیرند.

 

 

 

جملۀ «نگران نباش، درست‌اش می‌کنیم.»، از مقدس‌ترین عباراتِ دنیاست. فکر می‌کنم کسانی که روزی این جمله را از کسی می‌شنوند، جزء آدم‌های خوش‌شانس دنیا به حساب می‌آیند. «نگران نباش، درست‌اش می‌کنیم.»

 

خود فریبی به این صورت بیان شده است که انگار روی وزنه‌ای ایستاده‌اید تا خود را وزن کنید، در حالی که شکم‌تان را تو داده‌اید.

چارلز استیون هامبی

 

 

 

بچه‌دار شدن تصمیم خطیری‌ست. با این تصمیم می‌گذارید که قلب‌تان تا ابد جایی در بیرون و دوروبر تن‌تان به سر برد. / الیزابت استون

 

می‌شود از امشب قانون تازه‌ای در زندگی بنا بگذاریم؟ همواره بکوشیم قدری بیش‌تر از نیاز، مهربان‌ باشیم.جی.‌ام. بری

 

 

شاید چشم‌های ما نیاز داشته باشند که گاهی با اشک‌های‌مان شسته شوند، تا بار دیگر زندگی را با نگاه شفاف‌تری ببینیم. / الکس تان

 

دانشگاه تمام استعدادهای افراد از جمله بی استعدادی آنها را آشکار می کند

انتوان چخوف

 

بهتر است که در این دنیا فکر کنم خدا هست و وقتی به دنیای دیگر رفتم بدانم که نیست . و این بسیار بهتر از این است که در این دنیا فکر کنم خدا نیست و در آن دنیا بفهمم که هست .

آلبر کامو

 

 

جهان سوم جایی است که هر کسی بخواهد مملکتش را آباد کند، خانه‌اش خراب می‌شود و هر کسی بخواهد خانه‌اش آباد باشد باید در تخریب مملکتش بکوشد.

پروفسور حسابی

 

 

هر شکلی از حکومت محکوم به نابودی با افراط در همان اصولی است که بر آن بنا نهاده شده است

  ویل دورانت  

 

 

مردم دو دسته‌اند، یا گول می‌خورند یا گلوله

 

از دفتر خاطرات یک دیکتاتور

 

 

هیچگاه امید کسی را ناامید نکن ، شاید امید تنها دارایی او باشد . ارد بزرگ

 

 

من هیچ راه مطمئنی به سوی خوشبختی نمی شناسم. اما راهی را می شناسم که به ناکامی منجر می شود. گرایش به خشنود ساختن همگان

افلاطون

 

 

وقتی داری بالا میری مهربان باش و فروتن، چون وقتی که داری سقوط میکنی از کنار همین آدمها رد میشی

 

 

 

 

 

همیشه از خوبی های دوست یک دیوار بساز،اگه روزی از او بدی دیدی یک آجر کم کن ، بی انصافیست که دیوار را خراب کنی.

 

 

 

گذشته پر از افسوس است و آینده لبریز از ترس و تشویش ،اما امروز سرشار از امید پس امروز حرکت میکنم تا گذشته را حیران کنم.

 

 

 

خدای خوبم هرگز کسی را به انچه که قسمتش نیست عادت نده...

 

 

 

(دکتر علی شریعتی)

 

 

 

آدمها میوه های درختانی هستند که ریشه ای از دیرینه دارند.

 

 

 

(ارد بزرگ)

 

 

 

اگر همان کاری را انجام دهید که همیشه انجام می دادید، همان نتیجه ای را می گیرید که همیشه می گرفتید .

 

 

 

کوروش بزرگ

 

 

 

کارتان را آغاز کنید، توانایی انجامش بدنبال می آید .

 

 

 

کوروش بزرگ

 

 

 

 انسان همان می شود که اغلب به آن فکر می کند .

 

 

 

 کوروش بزرگ

 

 

 

 تنها راهی که به شکست می انجامد، تلاش نکردن است .

 

 

 

  کوروش بزرگ

 

 

 

 شوارترین قدم، همان قدم اول است .

 

 

 

 کوروش بزرگ

 

 

 

 عمر شما از زمانی شروع می شود که اختیار سرنوشت خویش را در دست می گیرید .

 

 

 

  کوروش بزرگ

 

 

 

 آفتاب به گیاهی حرارت می دهد که سر از خاک بیرون آورده باشد .

 

 

 

  کوروش بزرگ

 

 

 

 وقتی زندگی چیز زیادی به شما نمی دهد، بخاطر این است که شما چیز زیادی از آن نخواسته اید .

 

 

 

  کوروش بزرگ

 

 

 

 آینده از آن کسانی است که به استقبالش می روند .

 

 

 

 فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 کسانی که مردم  آنها را اهل اخلاق می دانند اگر ما اشتباهشان را ببینیم از ما به بدی یاد خواهند کرد حتی اگر دوست ما باشند.

 

 

 

 فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 دانستن و از مسئولیت فروگذار نکردن و آن را به دیگران محول نکردن از نشانه های والا بودن است.

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

خطر خوشبختی در این است که آدمی در هنگام خوشبختی هر سرنوشتی را می پذیرد و هرکسی را نیز.

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 کسی که جنگجوست باید همواره در حال جنگ باشد چون زمان صلح با خودش درگیر خواهد شد!.

 

 

 

 فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

توان خواهی می تواند بر گذشت زمان پیروز شود .

 

 

 

 فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 کشش به سوی توانایی گوهره اصلی زندگی آدم می داند .

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 ایرانیان راستگوترین و راست تیرانداز ترین قوم تاریخ اند.

 

 

 

  فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

آموزش را در خانواده و دانش را در جامعه می آموزند و بینش را در تفکرات تنهایی.

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

آرامش مدام نیز کسل کننده است. گاهی طوفان هم لازم است.

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

زمستان بدون بهار دل عاشق شکست خورده است.

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 باید دنبال شادی ها گشت ولی غمها خودشان ما را پیدا می کنند.

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

هیچ نظم و ساختاری در جهان وجود ندارد، مگر نظم و ساختاری که ما به آنها می‌بخشیم.

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 پرندگان دیگری هم هستند که بالاتر می پرند .

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

دلاور آن کسی ست که ترس را می شناسد , اما بر ترس چیره می شود .

 

 

 

فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

من آدم نیستم، من دینامیت ام.

 

 

 

 فریدریش ویلهلم نیچه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

درود بر شما .اين وب سايت متعلق به شخص خاصي نيست متعلق به همه بختياريهاست، اين حركت خود جوش نياز به ياري شما عزيزان دارد، بيصبرانه منتظر دريافت مقالات ،عكس،شعر،ضرب المثل بختياري و.... شما دوستاران بختياري هستيم(NPGsaied@yahoo.com يا در بخش نظرات اعمال كنيد).

 

                                                                                           با تشكر

 

 

 

 

 

 

موفق و مويد باشيد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گلایه از قوم

 

آفرین مشایخ، احسن مشایخ

 

يك نفر بايد بخواند ايل را

يك نفر بايد بخواند ايل را
كاشكي باران براند نيل را
رد پاي ايل را گم كرده ايم
آسمان را بد تجسم كرده ايم
ايل ما كوچيد پشت رنگــــــــها
دور گشت از چشم ما فرسنگها
ايل من در هم همستان گم شده
در غروبي از غم ستان گم شده
موج در موج دويت من كجا ست
كاسه گرم تليت من كجاست
من كتاب ايل را گم كــرده ام
آفتاب ايل را گم كــــــــرده ام
ايل من از بي قراري كوچ كرد
در غروب بي بهاري كوچ كـــرد
فصل فصل غربت ايل من است
نسل نسل غربت ايل من است
خط خط چوقاي من بي رنگ شد
پيلك ميناي تو از سنگ شـــــــــد
گرمي دستان مان را آب بـــــــــرد
ايل كوچيده است و مارا خواب بـرد
ريشه ما لابلاي سنگهــــــــــــــــــا
ما اسير خدعه و نيرنگهـــــــــــــــــا
هفت حرف ايل من ايل من اســــت
واژه هاي ناب انجيل من اســــت
قيل و قال ايل من آواز مـــــن
آسماري زردكوه تاراز من
ساكنان قلعه درديم مــا
از تبار صخره زرديم مــــــــا
وراثان درد و باران و نمـــــــــد
از تبار ايل ســــــــــــــردار اسـعد
هفت شهر عشق در ايل من است
تيشه فرهاد ماپيل من اســـــــت
در به در دنبال ايلم مــــــــي روم
وارگه تا وارگه هي ميـــــــــدوم
ايل من يك روز برخيزد ز خـواب
قرن ما ابر است و ايلم آفتاب

نقدی بر هنر و مردم بختیاری

دنیا تنها جای برای زنده ماندن نیست، جان داشتن و نفس کشیدن تنها شرط برای زنده بودن

 نیست.زیبایی و خلق زیبایی بزرگترین شرط برای زنده ماندن خواهد بود.زیباترین زیبایی ها از

 آن خداست زیرا او زنده ی پاینده و جاویدان است.

انسانی که زیبـایی های دنیــای خود را درک کند بی شک خود خواهان پیدایش زیبایی هایی

خواهد بود. هنر از زیبایی هایی به شمار می رود که در بـــاطن هر شخصی به نحوی جلوه

می کند.

در کشور ما با گستردگی قومیتی فراوان ، صورتهای هـــنری متفاوتی دیده می شود که هر

 کدام آنها نشان گر خُلق و خوی ذاتی آنان است. در قومیت لُر و تبار بختیاری هنر به خصوص

 موسیقی و ترانه حسی دیرینه است که در وجود این مردمان رخنه کرده است. هنری که با

 پیشینه ی این مردمان پیوند خورده و جزئی از اصالت آنان شده است.

افراد زیادی در راستای زنده نگه داشتن این اصالت تلاش کرده و به نحوی این فرهنگ غنی

را در میان مردم خود رواج داده اند.

گفته اند و خوانده اند و نواخته اند تا اثری خلق شد و ماندگــــار شد...

و حــــال در باتلاق ماندگاری خود گیر کرده ایم...

طول عمر هر انــــسان هر چقــــدر که باشد مانع رسیدن او به هدف و واصل شدن آن به

ماندگاریش نیست.

انسانی که راه خود را در دنیـــا بجوید زمان برای او معنایی ندارد. هر انسانی راهی برای

 ماندگاریش دارد.

آیا ما به عنوان خلقت برتر خدا راه خود را یافته ایم؟

آیا به عنوان مردمانی هنر دوست و صاحب اصـــالت هنری آفریده ایم تا جاویدانش کنیم؟